Gaeilge

  Fuaimniú

  • IPA: /kan̪ˠuːnʲtʲ/

  Ainmfhocal

canúint, bain.³ (gu. canúna, iol. canúintí)

  1. Caint, urlabhra.
    1. Teanga dúchais do náisiún; teanga a labhraítear i measc grúpapobail áirithe, nó i gceantar ar leith.
    2. Teanga choitianta na ndaoine seachas teanga liteartha.
  2. Blas cainte.
  3. Ainm briathartha de can.
Mal: canúin bain., iol. canúnacha

  Aistriúcháin

  Tagairtí

  • Tomás de Bhaldraithe, English-Irish Dictionary, Oifig an tSoláthair, Baile Átha Cliath, 1959
  • Niall Ó Dónaill, Foclóir Gaeilge-Béarla, Oifig an tSoláthair, Baile Átha Cliath, 1977
  • Foclóir Téarmaíochta FIONTAR
  • An Foclóir Beag